Άγιε Τρύφωνα αφέντη συ τ' αμπέλια προστατεύεις και σε μας υγεία φέρνεις.

Συ προσέχεις και το βιο μας να σας πω για το χωριό μας.

Αμπέλη όμορφο χωριό μου σε έχω πάντα στο μυαλό μου.

Σε τιμώ και σε προσέχω και κρυφό καμάρι σ' έχω.

Όσο πάει και ομορφαίνει τον διαβάτη τον πλανεύει.
Τα ωραία σου τα σπίτια και τα όμορφα κορίτσια όλο νειάτα και όλο γέλια και με τα πολλά τ' αμπέλια.

Αμπέλια όμορφα φτιαγμένα και σταφύλια φορτωμένα. Με τα ροζακιά μοσχάτα και με τα άσπρα καρυδάτα και αν θα πας να τα προσέξεις σε παράδεισο θα πέσεις. Τα πουλιά θα κελαϊδούνε και οι Αγγελοι τραγουδούνε. Τα σταφύλια όταν μαζεύουν σε κρατούν και σε μαγεύουν.

Τα κορίτσια τα τρυγάνε γέροντες τα κουβαλάνε το γλυκό κρασί να βγάλουν και τα τσίπουρα να δράσουν. Στο καζάνι να τα βάλουν και το ούζο για να βγάλουν.

Γύρω κάθονται οι γέροι η φωτιά να αργοκαίει και το χοιρινό να ψήνουν και όλοι να τα κουτσοπίνουν.Κάθονται αργά τη νύχτα και άλλοι λεν τα παραμύθια.

Μες την Άμπελη να ζήσω και γλυκό κρασί να πίνω με τραγούδια και με γέλια μες τα πέραντα τα αμπέλια.
Κι αν τέλειωσε ο τρυγητής σταφύλια να πατήσω κι όλα τα γύρω τα χωριά κρασί να τα ποτίσω.

Μικρό μου χωριουδάκι μου με τα 'μορφα σπιτάκια 'λόγυρα είν' τ' αμπέλια σου αξίζουν για χρυσάφια.
Το κράτος να τα πρόσεχε και οι δικοί και φίλοι γιατί μας δίνουν το κρασί και το γλυκό σταφύλι.
Καλά να τα δουλεύουμε να τα πονάμε όλοι πρέπει να τα προσέχουμε σαν του 'φθαλμού την κόρη.